przekwitają bzy...

"Woń jest konaniem kwiatów."
Leopold Staff

Radość na starość

Po wielkanocnym obżarstwie śniadaniowym przychodzi czas spacerów, najczęściej w stronę Kościoła - w celu wydawałoby się oczywistym. Bo po co się chodzi do Kościoła, i to tym bardziej w Wielkanoc? Zdarza się jednak tak, że Kościół to nie tylko miejsce modlitwy, lecz także "wyrafinowanego" podrywu. Przytoczę rozmowę z zielonogórskiego deptaku dwóch dość posuniętych wiekowo Panów.

Staruszek 1:  Ostatnio w św. Jadwidze wdówki się zaniedbały. Jakieś takie nieumalowane, nieuczesane..
Staruszek 2: Racja. Nie ma na kogo oko zawiesić, do kogo zagadnąć...i na perfumach oszczędzać chyba też zaczęły..
Staruszek 1: Czas chyba zmienić parafię. A szkoda, bo św. Jadwiga tak dobrze się zapowiadała..
Staruszek 2: No widzisz.. Ale słyszałem, że w tym nowym kościele na ul.Salomei jest ciekawie. Ładne, zadbane, pachnące.. i ponoć dużo wdówek. Babeczki jak marzenie - palce lizać.
Staruszek 1: To mój wnuk będzie musiał sprawdzić w Internecie rozkład mszy na Wielkanocną Niedzielę tam. Bo skoro taką opinię mówisz mają - taki "asortyment", to i w tym Internecie być muszą..

Teraz zmieńmy lokal, a z czasem: zmieńmy parafię... (r)ewolucja?
:)

Pokolenia...

Przyjechała dziś grupa z przedszkola. Po skończonych warsztatach pisankarskich poprosiłam, by dzieciaczki zaśpiewały piosenkę, licząc że panie je jakieś nauczyły. Otóż nie bardzo. Z niezręcznej sytuacji wyratowała grupę dziewczynka (5 lat) śpiewając "List do M." Dżemu.
Wzruszyłam się. Nie wiem, czym bardziej: samym wykonaniem, czy znajomością przez dziecko tegoż repertuaru. Powróciła we mnie wiara w młode pokolenia i w młodych rodziców.

Kaziukowy fot

Po godzinach pisania pisanek udało się mnie wyskoczyć na minut kilka na jarmark, by zrobić aż jedno zdjęcie, które na dodatek nie wyszło tak, jak chciałam...

Po wileńsku

Z bólem serca (i pleców) tegoroczne zielonogórskie Kaziuki uważam za zamknięte:)

5,5 godzin w pociągu...

Pierwsza 6.30

Widok z pozycji leżąco-gnijącej w łóżku ok. 6.30 rano - pierwsza pobudka na nowym mieszkaniu.
Ogólnie: jest zielono. Pachnie kawą i zieloną herbatą. Kawa smakuje tak samo, jak w Lubinie.  Zapachy się mieszają. Jest klimat i co najważniejsze: jest już Internet, a za oknem kilka stopnie na plusie :) Wraca wiosna!

Recepta na szczęście: trochę słońca na niebie

Lżejszy od najcięższego płaszcza płaszczyk, lżejsza od najcięższej torby torebka, krótsze czerwone kozaczki zamiast długich czerwonych kozaków.. I na głowie stało się krócej i lżej.

Na trawniku pod blokiem zakwitły stokrotki. Wiosna w powietrzu i na każdym kroku.
Lżej się oddycha - nawet miejskimi spalinami.

Spektakularnie!

Scenariusz: Wiliam Szekspir

Didaskalia: Fenomenologia Czerwcowa

"ROMEO I JULIA"

Akt I

Romeo i Julia zakochują się i pobierają

 Akt II

Śmierć

Światła się zapalają

Wiatr bije brawo

a publiczność wraz z nim   

Jej zielona sukienka ...

 Upięłam wspomnienia w jeden bujny kosmyk wyobraźni....

Na łące ze snu zbudzona 

w sukience pomiętej świeżością poranka

Naprzód! W stronę świtu!

odpoczywamy

po obu stronach zachodzącego słońca

 

wstajemy po obu stronach brzasku...

ja i mój kompan

zza drugiej strony okna...

Biały szkwał...

Za bielą dzikiej róży podążać zapachem

subtelnym - anielim

łagodnym  i świeżym

jasnym jak spojrzenie 

w porannej rosie odbite

na poduszce ze snu 

pogniecionej porywczo

przez wiatr, co żagle łamie

 niewinności bielą morze się burzy  

z jasnego nieba  przejrzystości lazuru

zapachem bieli o kolce rani tęsknota 

za stałym i ciężkim lądem rozumu...

W moim kolarstwie prędkość nie ma znaczenia

Pleść myśli z traw czerwcowych

Wplatać myśli w szprychy traw czerwcowych

Siłą myśli rozpędu nabierać...

 

Zintensyfikowanym błękitem 

i soczystością zieleni...

oddychać niebem niezapominajek obłoków płynących

upijać się listowiem kwieciem obsypanym,
przekonywać się...

 

że wiatr i słońce myśli rozczesują...

Muzo Natchniuzo...

odprężenie...

w perłowych kroplach o konwaliowym kształcie,
 w zapachu fantasmagorii majowych,
w promieniach popołudniowego słońca,
w zieleni zaokiennej...

 zanurzam się w tej metafizyce bez opamiętania

moja
...Majuzo...

Burzowa spacerologia za Lubin mnie powiodła...

Lubię samotne polowania...

Lubię iść ...

Moknąć też lubię -
deszcz daje do myślenia,
ostudza wszelkiego rodzaju nadużycia...
***

Ktoś powiedział, że szczęścia nie można w żaden sposób zmierzyć...

Otóż można: "miarą szczęścia są chwile."
Tako rzekł Zaratustra 

A dodatkowym szczęściem są statystyki mówiące, że

od kataru jeszcze nikt nie umarł:)

Warto jest czasem zmoknąć...

Oferta matrymonialna

bądź, co bądź mamy miesiąc zakochanych,

jaki by gadzi za oknem nie był:

zimny, mokry i szary...

ale...

" w końcu każda potwora znajdzie swego amatora"

- taki miesiąc - gadzi :)

niezapominajki zapomniały...

majowa memoria fragilis est...

skoro niezapominajki zapomniały, co to ciepło majowego słońca...

ja też... nie pamiętam...

To maj...

-pomajuj mi Wrocław !

- namalowałam Wrocław, zobacz :)

- to nie ty namajowałaś. to Maj.

 

i nagle, jak się pojawiła, 

tak szybko uciekła  -

 mała niebieskooka rozmówczyni

zamajona nieznajoma :)

"Dzień Ziemi"

 

dla Tych, którzy myślą, 

że wszystko jest na swoim miejscu 

oraz, 

że w przyrodzie nic nie ginie

...

...warszawski dzień..

Chciałam turystycznie,

(zwłaszcza, że pierwszy raz stało się mnie po drodze)

a wyszło jak zwykle...

W nieprzyjemną pogodę 

z wiatrem, gradem i deszczem...

spędziliśmy przyjemnie popołudnie 

w niejednej knajpeczce:)