podoba się

efekt:

 

tak, żeby pozytywnie zakończyć współpracę:)

Plan na poranki

Ogrzać kawą, otulić kocem, rozpromienić zwykłym słońcem...
roztopić
i powitać magię codzienności

Punkt widzenia...

 

... jak zwykle nie jest punktem patrzenia

La melancolie

bo przychodzi czas taki, kiedy metafizyka dopada transcendentalna. melancholią swą jesień inauguruję tegoroczną. a właściwiej, to jesienią inauguruję swoją melancholię. bo przychodzi czas taki, kiedy emocje biorą górę - niekoniecznie ekspresyjne..kiedy do kompletu: fotel, koc, książka, kakao, brakuje jedynie kota, a którego ciepłe mruczenie zastępuje krzyk klucza otwierającego bramy coraz bardziej odległych ciepłych krajów.  kiedy powoli zamarzająca ślina słów na język przynosi coraz mniej.

Czas mi się zatrzymał w miejscu....

O godzinie 1.00 nad ranem w zielonogórskiej MZK usłyszałam nagłe i radosne i dość nietrzeźwe"Dzień dobry pani Asiu!!!". Obejrzałam się za siebie i spostrzegłam swojego byłego ucznia z Lubina... Moi uczniowie są już studentami! jakim cudem ?!... jeszcze tak niedawno uczęszczał na moje gimnazjalne kółko teatralne...jeszcze tak niedawno ukrywał się przede mną z papierosami...

ten czas litości nie ma...

Niewielka rzecz, a cieszy:)

nowy nabytek:

wazon!

Od poniedziałku przez 2 lata i ani dnia dłużej :)

Resocjalizacja!! chyba zawsze chciałam to studiować:) Mam nadzieję, że będą to jednak już ostatnie studia w mojej "karierze" naukowej ....

Kasztany

kasztany... kasztany... kasztany... kasztany...
zanurzonymi dłońmi w kieszeniach
miętoszę świeże, gładkie i chłodne po drodze do domu
kasztany... kasztany... kasztany...
zamiast szminki są w każdej mej torebce
kasztany... kasztany... kasztany!

Bukowinka

Lubię przebieranki etnograficzne:) Powiem szczerze, że ekscytujące jest nawet mieć na sobie tak zabytkowy strój!

czyli bardzo charakterystyczna biżuteria z koralików (tzw. krywulka) dla tegoż regionu,

choć również dla:

Łemkowszczyzny, Huculszczyzny i górali czadeckich, lecz już o innych wzorach i w innych kolorach

Babiego lata nić...

Nie mogąc się uogólnić jednym - dwoma zdjęciami, zaplątuje sama siebie (i Was :)  w pajęczyny szczegółów dzisiejszego wrzosowego poranka: prawie 2 godziny "znęcałam się" nad dwoma pajęczynkami (więc chyba zapowiada się monotematycznie:)  Na absorbujący (przynajmniej mnie) początek magicznej jesieni! 

***