Fotografia koncertowa nie jest moją mocną stroną..

Koncert był ewidentnym samograjem fotograficznym. Oto parę "pstryków" na dowód tego.

Wrocław, 2009r. 

ulice topnieją...

Wśród kolorowych jarmarków..

Z dedykacją i życzeniami dla Pana Jerzego, który obchodzi dzisiaj urodziny.

Przewodnikowi, który pomógł mi w odnalezieniu mojej drogi w fotografii.

Lubię czarną i białą prostotę wyrażania. W swej prozaicznej banalności pozwala odnaleźć głębie sensu - poezję wszystkich odcieni szarości. Pozwala wzbijać się na piedestały niebios w poszukiwaniu duszy, tej jakże nieskomplikowanej w swej prawdziwej i dobrej piękności, zawartej w obrazach, dźwiękach i smakach codzienności.

Aparat widzi inaczej niż człowiek. Widzi więcej. Ale to fotograf robi zdjęcia, nie aparat. Idea fotografii oparta jest na fundamencie jej niedoskonałości - człowieczeństwu. To, co doskonałe, jest sztuczne. Tak samo jak nie istnieje ideał człowieka, tak nie istnieje doskonała fotografia. Nie chcę, żeby istniała.

Fotografia jest jak metaforyczne i metafizyczne odbicie fotografa w lustrze. Odbicie jego duszy. Technika i troska o doskonały sprzęt to tylko warsztat stolarski. To, co dobre, piękne i prawdziwe jest zawarte w nieoszlifowanym materiale. W chęci i sposobie wyrażania.W podejmowanych próbach.W człowieku.

Marzę o tym, by  w galeriach oglądać zdjęcia z duszą. Życzę profesjonalistom odrobiny niedoskonałości. Tak jak Mały Książę życzył dorosłym, by odkryli w sobie dziecięcy pierwiastek. I śmiało można tu powiedzieć: idźmy w stronę światła:) To ono jest najważniejsze w tej sztuce.

***

...Bo każdy fotograf ma swoją drogę, więc szczęśliwej drogi i wielu przygód  przyjaciele od zdjęć... :)

łajzę minęli

niepostrzeżenie minął wrzesień

nad ranem koty włóczą się w kierunku domu

"jesienią zawsze zaczyna się szkoła... i tak skończymy o świcie"

więc witaj roku akademicki:)

Zainspirowana "odkurzałam" foldery

Mój blog to zlepek różnych, czasem zamierzchłych  czasoprzestrzeni. Chronologii w nim ani ciut. Ani ładu ani składu. Ale ja już tak mam, że lubię odkurzać ulubione starocie z szuflad. I wracać pamięcią, do tego co było, czasem tylko wyobrażoną fantazją lub chwilą natchnienia. Nie ma reguły, co pierwsze w szpony mojej pamięci wpadnie akurat w danej chwili.

Tym razem jest inaczej, bo szukałam tego konkretu:

Bo urzekł mnie ten post:

http://cleopatra-memoriesthatremain.blogspot.com/2010/08/finland_22.html

pozdrawiam:)

książki mają moc!

Oferta matrymonialna

bądź, co bądź mamy miesiąc zakochanych,

jaki by gadzi za oknem nie był:

zimny, mokry i szary...

ale...

" w końcu każda potwora znajdzie swego amatora"

- taki miesiąc - gadzi :)

To maj...

-pomajuj mi Wrocław !

- namalowałam Wrocław, zobacz :)

- to nie ty namajowałaś. to Maj.

 

i nagle, jak się pojawiła, 

tak szybko uciekła  -

 mała niebieskooka rozmówczyni

zamajona nieznajoma :)