Z zaproszenia

Dostałam zaproszenie na kawę -

na kawę balkonową:)    

 Balkon był specyficzny:

leśny od strony balkonu
oraz
głośny od strony ulicy

***
Kawa popękała
moja głowa też...

Domek zielony domek i drzwi

 dla mnie,

tak może wyglądać raj na ziemi

zielony

 

  

 ....a jeśli dom będę miała...

to będzie ZIELONY koniecznie

pachnący i słoneczny... 

Słoma z uszu wystająca...

Słomiane myśli kryte strzechą,

słomiane wczesnym latem

złapane nieokiełznane

en velo

Spektakularnie!

Scenariusz: Wiliam Szekspir

Didaskalia: Fenomenologia Czerwcowa

"ROMEO I JULIA"

Akt I

Romeo i Julia zakochują się i pobierają

 Akt II

Śmierć

Światła się zapalają

Wiatr bije brawo

a publiczność wraz z nim   

Jej zielona sukienka ...

 Upięłam wspomnienia w jeden bujny kosmyk wyobraźni....

Na łące ze snu zbudzona 

w sukience pomiętej świeżością poranka

"Nawet w sennych spacerach spieszysz się" - tak można poznać uzależnienie od kawy

Kawa..moja chwila przyjemności:)

Wypita w łóżku, w oparciu o poduszkę...

w bólu pleców od niewygodnej pozycji, 

ale jakże przyjemnym nastawieniu:

"nie spiesz się - masz jeszcze pół godziny"...

jedyne takie pół godziny w ciągu dnia...

taki mój zwyczaj poranny -

pobudzający - wypełniający - nastrajający

Naprzód! W stronę świtu!

odpoczywamy

po obu stronach zachodzącego słońca

 

wstajemy po obu stronach brzasku...

ja i mój kompan

zza drugiej strony okna...

Biały szkwał...

Za bielą dzikiej róży podążać zapachem

subtelnym - anielim

łagodnym  i świeżym

jasnym jak spojrzenie 

w porannej rosie odbite

na poduszce ze snu 

pogniecionej porywczo

przez wiatr, co żagle łamie

 niewinności bielą morze się burzy  

z jasnego nieba  przejrzystości lazuru

zapachem bieli o kolce rani tęsknota 

za stałym i ciężkim lądem rozumu...

W moim kolarstwie prędkość nie ma znaczenia

Pleść myśli z traw czerwcowych

Wplatać myśli w szprychy traw czerwcowych

Siłą myśli rozpędu nabierać...

 

Zintensyfikowanym błękitem 

i soczystością zieleni...

oddychać niebem niezapominajek obłoków płynących

upijać się listowiem kwieciem obsypanym,
przekonywać się...

 

że wiatr i słońce myśli rozczesują...

Muzo Natchniuzo...

odprężenie...

w perłowych kroplach o konwaliowym kształcie,
 w zapachu fantasmagorii majowych,
w promieniach popołudniowego słońca,
w zieleni zaokiennej...

 zanurzam się w tej metafizyce bez opamiętania

moja
...Majuzo...

Burzowa spacerologia za Lubin mnie powiodła...

Lubię samotne polowania...

Lubię iść ...

Moknąć też lubię -
deszcz daje do myślenia,
ostudza wszelkiego rodzaju nadużycia...
***

Ktoś powiedział, że szczęścia nie można w żaden sposób zmierzyć...

Otóż można: "miarą szczęścia są chwile."
Tako rzekł Zaratustra 

A dodatkowym szczęściem są statystyki mówiące, że

od kataru jeszcze nikt nie umarł:)

Warto jest czasem zmoknąć...