Ja- światłem opisany…
Namalowałem swój autoportret nie używając pędzla ani kartki. Miałem kolory mnie otaczające, światło, do dyspozycji aparat i komputer.. Miałem wizje swojej sztuki. Miałem pomysł i siebie do pomocy przy jego realizacji. Swoje myśli, ciało.. Sztuka to pokazanie siebie, swojego wnętrza. To artystyczny ekshibicjonizm duszy. To akt, obnażenie z problemów oraz codzienności, która mnie otacza i w której tkwię. To oderwanie się od normalności poprzez jej pokazanie. To szaleństwo, na które zawsze mogę sobie pozwolić i do woli w nim trwać. Bo nienormalnym jest pokazywać coś normalnego w celu oderwania się od tego, by znów powrócić.
Sztuka jest swoistą terapią.
Rozumienie polega na uznaniu własnej ograniczoności. Sztuka pozwala wyrazić granice tkwiące w człowieku poprzez ich przekroczenie. W codziennym życiu pewnym regułom narzuconym przez kulturę, wpojonym w procesie wychowania i socjalizacji musimy się podporządkowywać. Akt artystyczny zezwala na bunt, przełamanie lub ucieczkę. Jest formą wyzwolenia siebie, ujawnienia własnych pragnień i myśli, których czasem sami się wstydzimy przed sobą. Poprzez sztukę odkrywamy siebie, pokazujemy siebie i dzielimy się sobą z innymi.
Uznając własną ograniczoność wyrażamy pokorę. Sztuka rzadko bywa pokorna. Byłaby wtedy niezauważona. Ale sztuką byłoby zauważenie czegoś niezauważalnego. Tylko człowiek bardzo wrażliwy mógłby ją dostrzec. Sztuką jest także nauczenie się pokory, jej docenianie i sposób artystycznego przekazu.
Ja- światłem opisany…
To projekt zrealizowany na terenie Oddziału Zewnętrznego Przy Areszcie Śledczym w Zielonej Górze. Polegał on głównie na wyrażaniu emocji oraz wyrażaniu siebie poprzez sztukę fotografowania. „Fotografia to zapis światłem”- sposób zobrazowania pokory wobec własnej ograniczoności poprzez śmiałe przekraczanie granic osobowościowych. Uwrażliwienie siebie za pomocą technik fotograficznych pozwalających na poznanie oraz rozwijanie swoich możliwości twórczych.
Ja- światłem opisany to JA przedstawiony za pomocą fotografii, twórczego procesu, który nauczyłem się przeżywać.
