Z dedykacją i życzeniami dla Pana Jerzego, który obchodzi dzisiaj urodziny.
Przewodnikowi, który pomógł mi w odnalezieniu mojej drogi w fotografii.
Lubię czarną i białą prostotę wyrażania. W swej prozaicznej banalności pozwala odnaleźć głębie sensu - poezję wszystkich odcieni szarości. Pozwala wzbijać się na piedestały niebios w poszukiwaniu duszy, tej jakże nieskomplikowanej w swej prawdziwej i dobrej piękności, zawartej w obrazach, dźwiękach i smakach codzienności.
Aparat widzi inaczej niż człowiek. Widzi więcej. Ale to fotograf robi zdjęcia, nie aparat. Idea fotografii oparta jest na fundamencie jej niedoskonałości - człowieczeństwu. To, co doskonałe, jest sztuczne. Tak samo jak nie istnieje ideał człowieka, tak nie istnieje doskonała fotografia. Nie chcę, żeby istniała.
Fotografia jest jak metaforyczne i metafizyczne odbicie fotografa w lustrze. Odbicie jego duszy. Technika i troska o doskonały sprzęt to tylko warsztat stolarski. To, co dobre, piękne i prawdziwe jest zawarte w nieoszlifowanym materiale. W chęci i sposobie wyrażania.W podejmowanych próbach.W człowieku.
Marzę o tym, by w galeriach oglądać zdjęcia z duszą. Życzę profesjonalistom odrobiny niedoskonałości. Tak jak Mały Książę życzył dorosłym, by odkryli w sobie dziecięcy pierwiastek. I śmiało można tu powiedzieć: idźmy w stronę światła:) To ono jest najważniejsze w tej sztuce.
***
...Bo każdy fotograf ma swoją drogę, więc szczęśliwej drogi i wielu przygód przyjaciele od zdjęć... :)
